วันนี้แม้ชีวิตจะไม่ได้สวยงามแต่เราก้อได้เปนตัวของตัวเอง

ช่วยหัยเวลากับตัวเอง เราไม่สามารถไปบังคับคนอื่นหัยทัมนัยสิ่งนู้นสิ่งนี้

แต่เราตังหากที่ควรเข้าจัยคนอื่น กลัวว่าสักวันหนึ่งเรายังมีตวามรู้สึก

อย่างนี้อยู่ต่อไป

เวลาไม่ค่อยช่วยหัยความคิดเปลี่ยนแปลงไป ....แต่ทุกวันเรากลับมานั่ง

ถามตัวเอง

 ว่าเราดีพอสำหรับตัวเองแล้วหรือยัง เราค่อยๆเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ 

เรา ได้ฟังเรื่องราวของคนแต่ละคน ทัมหัยได้รู้ว่า คนเราไม่เหมือนกัน

และไม่เท่ากันอาจจะ เหมือนกันที่สาเหตุ

:::::อยากหัยเราจับมือกันแล้วยังรู้สึกมั่นคง:::::::::